Maniok 

Maniok komt oorspronkelijk uit tropisch Zuid-Amerika en is in Peru al 4000 jaar bekend. Vervolgens werd het in de 19e eeuw geëxporteerd naar Afrika en India en in de 20e eeuw naar Azië. Er bestaat een grote verscheidenheid aan verschillende soorten maniok en het is een belangrijke voedselbron geworden. De bladeren worden als groente gegeten, de knollen leveren meel of tapioca en zijn ook de basis voor een alcoholische drank. Maniok wordt gebruikt in de traditionele geneeskunde in het Caribisch gebied en tropisch Zuid-Amerika: een kompres gemaakt van het zetmeel wordt gemengd met olie om hoofdpijn te verlichten. Een ander kompres, gemengd met rum, helpt bij reuma of huiduitslag. Als pleister of pasta helpt het zetmeel bij de behandeling van cysten. Vers geplette bladeren worden gebruikt om brandwonden, zonnebrand en een jeukende huid te verzachten. De Wayapi-indianen noemen maniokbladeren een "pijlremedie", omdat ze een heilzame werking hebben op pijlwonden. Manioksap is giftig en wordt gebruikt om schurft te behandelen.